Zanim przeczytasz
Czytanie ze zrozumieniem w klasie 1 to przeczytanie krótkiego tekstu drukowanego dużą czcionką i odpowiedź na proste pytania: kto, co, gdzie, w jakiej kolejności i dlaczego. Pytanie sprawdza rozumienie, gdy odpowiedzi nie da się przepisać z tekstu słowo w słowo. Teksty układa się od sylab otwartych do dwuznaków, a do każdego wystarczą 3-5 pytań. Dziecko, które jeszcze składa sylaby, może ćwiczyć na tekście czytanym przez rodzica.
Co dziecko w klasie 1 powinno umieć po przeczytaniu tekstu?
Pierwszoklasista ma odtworzyć, co się w tekście wydarzyło, i wyjaśnić proste „dlaczego”, które wynika z samej treści.
Podstawa programowa z 2017 r. opisuje efekty edukacji wczesnoszkolnej dopiero na koniec klasy 3, a dla klasy 1 nie wyznacza osobnej listy. Rodzic nie dostaje więc tabeli do odhaczania. Zakres układa się z pytań, które da się zadać do tekstu. W klasie 1 dziecko:
- rozpoznaje bohaterów i miejsce zdarzenia (kto, gdzie),
- odtwarza, co się stało,
- porządkuje wydarzenia w kolejności,
- wyjaśnia prostą przyczynę, opierając się na tekście.
Takie ćwiczenie rozwija koncentrację, spostrzegawczość i logiczne myślenie. Dobry tekst ma zdarzenie, wokół którego da się zadać wszystkie cztery rodzaje pytań.
Jak długa powinna być czytanka dla pierwszoklasisty?
Na początek wystarczy 30-40 słów, a pod koniec roku 80-90 słów, zawsze dużą czcionką. Czytanki układa się od najłatwiejszych do trudniejszych. Pierwsze składają się z sylab otwartych, czyli kończących się samogłoską, jak ma-ma czy lo-dy. Potem dochodzą trudniejsze sylaby, a na końcu dwuznaki (ch, cz, dz, dź, dż, rz, sz) i spółgłoski miękkie (ć, ś, ź, ń). Zeszyt „Misja. Czytanie ze zrozumieniem” prowadzi od tekstów podzielonych na sylaby, napisanych z 24 podstawowych liter, do tekstów bez podziału, ze wszystkimi literami alfabetu (opis na czytam.pl).
| Etap | Litery i sylaby | Długość | Pytania |
|---|---|---|---|
| 1 | proste wyrazy, bez dwuznaków | 30-40 słów | 3 |
| 2 | pierwsze dwuznaki (sz, cz, ch) | 45-55 słów | 4 |
| 3 | dwuznaki i spółgłoski miękkie | 60-70 słów | 4 |
| 4 | pełny zestaw liter, tekst użytkowy | 80-90 słów | 5 |
To zalecenie redakcji, nie wymóg programowy. Nie wybieram czytanek bez fabuły: zdania o kocie, w którym nic się nie dzieje, nie dają materiału na pytanie „dlaczego”. Nawet 30 słów powinno więc zawierać małe zdarzenie.
Jakie pytania zadawać do czytanki?
Mieszaj pytania o fakty podane wprost z co najmniej jednym, które wymaga wniosku. Test jest prosty: jeśli odpowiedź da się przepisać ze zdania w tekście, pytanie sprawdza wyszukiwanie słów, a nie rozumienie.
Poziomy pytań wracają w zeszytach i w badaniach. W zeszycie „Misja” zadania idą od wyszukania informacji przez wnioskowanie i interpretację po ocenę, a testy do czytanek ćwiczą też związki przyczynowo-skutkowe. Badanie PIRLS wyróżnia cztery procesy: wyszukiwanie informacji podanych wprost, proste wnioskowanie, interpretację i łączenie informacji oraz ocenę treści. PIRLS dotyczy czwartoklasistów, więc służy tu tylko jako ściąga z typów pytań, nie jako norma dla klasy 1.
W czytankach z pytaniami do tekstu sprawdza się pięć typów zadań:
- prawda czy fałsz: dziecko ocenia zdanie o tekście, na przykład „Dzieci otwierają parasol w domu”;
- połącz w pary: słowo z obrazkiem albo bohater z tym, co zrobił;
- uzupełnij zdanie: dziecko wpisuje brakujący wyraz, na przykład „Czarek ma w plecaku …”;
- kolejność wydarzeń: dziecko numeruje zdania od 1 do 3;
- pytanie otwarte „dlaczego”: odpowiedź własnymi słowami, na przykład „Dlaczego dzieci chowają się pod drzewem?”.
Cztery pierwsze to pytania zamknięte, z jedną dobrą odpowiedzią. Pytanie otwarte działa wtedy, gdy powód nie pada w tekście dosłownie. W każdej czytance zostawiam jedno takie pytanie.
Cztery czytanki z pytaniami i odpowiedziami
Czytanki są bezpłatne, oryginalne i ułożone od najłatwiejszej do najtrudniejszej: od prostych wyrazów bez dwuznaków w pierwszej do dwuznaków, spółgłosek miękkich i tekstu użytkowego w czwartej. Nadają się do druku jako karty pracy.
1. Kot na płocie (34 słowa)
Kot Filip jest na płocie. Boi się i nie może zejść. Ola jest w oknie. Biegnie po tatę. Tata stawia obok płotu drabinę. Kot wolno wraca po drabinie na ziemię. Ola daje mu mleko.
- Prawda czy fałsz? Kot Filip jest na drzewie.
- Kto postawił drabinę?
- Dlaczego Ola biegnie po tatę?
Klucz
- Fałsz. Kot jest na płocie. Pytanie sprawdza wyszukanie informacji podanej wprost.
- Tata. To również informacja z tekstu.
- Bo tata może postawić drabinę, a Ola sama tego nie zrobi. Dobra jest też odpowiedź: „Bo tata jest większy i silniejszy”. Tego powodu nie ma w tekście, więc pytanie sprawdza wniosek.
2. Deszcz w parku (45 słów)
Ala i Czarek bawią się w parku. Nagle zaczyna padać deszcz. Szybko chowają się pod wielkim drzewem. Czarek ma w plecaku parasol. Otwiera go i oboje wracają do domu pod jednym parasolem. Dzieci mają mokre buty i czapki. W domu mama robi im gorącą herbatę.
- Gdzie bawią się Ala i Czarek?
- Uzupełnij zdanie: Czarek ma w plecaku … .
- Ponumeruj wydarzenia od 1 do 3: – Mama robi dzieciom gorącą herbatę. ___ – Zaczyna padać deszcz. ___ – Dzieci wracają do domu pod parasolem. ___
- Dlaczego mama robi dzieciom gorącą herbatę?
Klucz
- W parku (informacja podana wprost).
- Parasol (uzupełnienie wyrazu z tekstu).
- Herbata: 3, deszcz: 1, powrót pod parasolem: 2. Pytanie sprawdza kolejność wydarzeń.
- Bo dzieci zmokły i mama chce je rozgrzać. Dobra jest też odpowiedź: „Żeby się nie przeziębiły”. Tego powodu nie ma w tekście, więc dziecko wnioskuje z sytuacji.
3. Zgubiona rękawiczka (63 słowa)
Kasia wraca ze szkoły i szuka w kieszeni rękawiczek. Jednej brakuje! To czerwona rękawiczka od babci. Dziewczynka płacze, bo myśli, że zgubiła ją na ulicy. Przez cały wieczór jest smutna. Następnego ranka pan Adam, który sprząta w szkole, znajduje rękawiczkę pod ławką w szatni. Kładzie ją na parapecie. Kiedy Kasia przychodzi do szkoły, widzi na parapecie rękawiczkę, uśmiecha się i mocno ją przytula.
- Kto znalazł rękawiczkę?
- Prawda czy fałsz? Rękawiczka była czerwona.
- Prawda czy fałsz? Rękawiczka naprawdę leżała na ulicy.
- Jak czuła się Kasia na końcu opowiadania i po czym to poznajesz?
Klucz
- Pan Adam, który sprząta w szkole (informacja podana wprost).
- Prawda. To wyszukanie opisu.
- Fałsz. Kasia tylko tak myślała, a rękawiczka leżała pod ławką w szatni. Pytanie sprawdza, czy dziecko odróżnia to, co bohaterka sądzi, od tego, co się stało.
- Była szczęśliwa albo ucieszona, bo się uśmiechnęła i przytuliła rękawiczkę. Dobra jest też odpowiedź: „Poczuła ulgę, bo rękawiczka się znalazła”. Uczucia nie są nazwane w tekście, więc to pytanie sprawdza interpretację.
4. Zaproszenie na urodziny Oli (84 słowa)
Ola kończy siedem lat i chce zaprosić Bartka na swoje urodziny. Siada przy biurku i starannie pisze zaproszenie:
Zapraszam Cię na moje urodziny! Spotkamy się w sobotę, 12 czerwca, o piętnastej w ogrodzie mojej babci przy ulicy Lipowej. Proszę, przynieś ulubioną grę planszową. Ola
Następnego dnia Bartek pokazuje zaproszenie mamie. Mama sprawdza w kalendarzu, czy sobota jest wolna. Jest wolna, więc Bartek może przyjść. Wieczorem pakuje do plecaka grę z kolorowymi pionkami, a mama pisze Oli odpowiedź. Ola czeka na sobotę i liczy dni.
- Kiedy odbędą się urodziny Oli?
- Gdzie spotkają się goście?
- Co ma przynieść gość?
- Prawda czy fałsz? Ola kończy osiem lat.
- Dlaczego mama sprawdza w kalendarzu, czy sobota jest wolna?
Klucz
- W sobotę, 12 czerwca, o piętnastej.
- W ogrodzie babci Oli, przy ulicy Lipowej.
- Ulubioną grę planszową.
- Fałsz. Ola kończy siedem lat.
- Bo chce wiedzieć, czy Bartek nie ma w sobotę innych planów i może przyjść na urodziny. Dobra jest też odpowiedź: „Żeby nie umówić się na dwie rzeczy naraz”. Cel sprawdzenia kalendarza nie jest nazwany w tekście, więc dziecko wnioskuje z sytuacji.
Jak pracować z czytanką w domu?
Najpierw rozmowa i pytania ustne, kartka dopiero na końcu:
- Przeczytaj dziecku tytuł i zapytaj, o czym jego zdaniem będzie tekst.
- Poproś, żeby przeczytało czytankę na głos.
- Zadaj pytania ustnie, zanim dziecko zobaczy kartkę z zadaniami.
- Poproś, żeby wskazało palcem zdanie, z którego wie, że ma rację.
- Zapytaj „dlaczego” bez zaglądania do tekstu.
- Porozmawiajcie o zakończeniu: czy mogło się skończyć inaczej?
Gdy dziecko odpowie źle, nie podawaj poprawnej odpowiedzi. Wróć razem z dzieckiem do zdania w tekście i zapytaj, co tam jest napisane. Przy pytaniu „dlaczego” pomaga pytanie pomocnicze: „Co się stało wcześniej?”.
Wystarczy 10-15 minut i jedna czytanka na raz. To zalecenie redakcji: dłuższa praca męczy pierwszoklasistę, a kolejną czytankę można zrobić następnego dnia.
Jak wydrukować czytanki i zrobić z nich sprawdzian?
Każdą czytankę wydrukujesz z przeglądarki poleceniem „Drukuj”, a domowym sprawdzianem jest czytanka 4 rozwiązana samodzielnie. Wydruk zastępuje plik PDF, więc czytanki działają jak karty pracy do druku dla klasy 1: dziecko pisze odpowiedzi ołówkiem na kartce. Czwarta czytanka nadaje się na test do druku, bo jako jedyna ma tekst użytkowy i pięć pytań różnego typu.
Warunki sprawdzianu:
- Wydrukuj czytankę 4 i poproś dziecko, żeby rozwiązało ją samo.
- Nie czytaj tekstu ani pytań na głos i nie podpowiadaj; pytania stoją na kartce.
- Policz poprawne odpowiedzi, na przykład 4 z 5.
- Zamiast stopnia napisz ocenę opisową: co wyszło, co jeszcze poćwiczyć.
Co zrobić, gdy dziecko jeszcze składa sylaby?
Ćwicz rozumienie przez słuchanie ze zrozumieniem: rodzic czyta czytankę na głos, a dziecko odpowiada na te same pytania. Zeszyt MAC dla klasy 1 zaczyna od słuchania: jego teksty 1-4 służą do ćwiczenia słuchania ze zrozumieniem. Płynne czytanie nie jest więc warunkiem, by zacząć pracę z pytaniami do tekstu. Ćwiczenia na samo składanie liter opisujemy w poradniku o nauce czytania sylabami.
Składanie sylab trwa równolegle, na stronach elementarza, także tych wydrukowanych z internetu. Czytankę 1 można wtedy podzielić ołówkiem na sylaby (O-la, ta-ta, mle-ko), tak jak robią to zeszyty zaczynające od tekstów z podziałem. Zasady takiego dzielenia wyjaśniamy w poradniku o podziale wyrazów na sylaby.
Jak ćwiczyć rozumienie bez kartki?
Zagraj w podmienione słowo. Ćwiczenie „opowiastki z pomidorem” sprawdza, czy dziecko wychwyci wyraz, który nie pasuje do sensu znanej bajki (pomysł z umiemypolski.pl).
- Wybierz bajkę, którą dziecko zna prawie na pamięć.
- Opowiadaj i w jednym miejscu podmień wyraz, na przykład: „Kopciuszek zgubił w pałacu pomidor”.
- Niech dziecko klaśnie, gdy usłyszy błąd, i powie, co powinno być w zdaniu.
Potem zamieńcie się rolami: dziecko opowiada, a ty szukasz pomidora.
W której klasie zaczyna się czytanie ze zrozumieniem?
W klasie 1, a ćwiczy się je do końca szkoły. Klasy 2 i 3 dokładają dłuższe teksty oraz teksty użytkowe, takie jak zaproszenie czy ogłoszenie, obok wiersza i opowiadania. Czwarta czytanka z tej strony jest pierwszym tekstem użytkowym w tym zestawie. Dłuższe teksty z pytaniami znajdziesz w zestawie czytanek dla klasy 2.






Dodaj komentarz